The handmaid’s tale

Soms heb je van die boeken of tv-series, die wat met je doen. Waarna je de neiging krijgt om iedereen die je spreekt enthousiast erover te vertellen. Dit geldt voor mij voor The handmaid’s tale, een tv-serie naar het boek van schrijfster Margaret Atwood. Ik heb eerst de tv-serie gekeken en daarna het boek gelezen en beide hebben een enorme indruk op mij gemaakt. In The handmaid’s tale (het verhaal van de dienstmaagd) beschrijft Margaret Atwood een huiveringwekkende toekomst.

De hoofdpersoon is June, gespeeld door Elisabeth Moss, getrouwd met Luke. Ze hebben een dochter van acht, Hannah. Er is een crisis in het land met veel vervuiling, klimaatproblemen en de dreiging van terrorisme. Van de ene op de andere dag grijpt een groep conservatieve mannen de macht en sticht een nieuwe staat Gilead. De grondwet wordt afgeschaft en het parlement wordt ontbonden. Door de klimaatproblemen en vervuiling zijn veel vrouwen (en mannen, maar dat mag niet hardop gezegd worden) onvruchtbaar geworden. Hierdoor is het geboortecijfer flink gedaald. De nieuwe machthebbers willen dit oplossen door vrouwen meer kinderen te laten krijgen. Vrouwen mogen niet meer werken en geen eigen bankrekening hebben. De vruchtbare vrouwen worden opgepakt en toebedeeld aan echtparen uit de gegoede burgerij, die zelf geen kinderen kunnen krijgen. Niet vruchtbare vrouwen moeten in de gezinnen werken als huishoudster. Als ze niet meewerken, moeten de vrouwen naar De Koloniën, een plek die veel weg heeft van de hel op aarde, waar de vrouwen giftig afval moeten opruimen.

June probeert met haar man te vluchten naar Canada, maar dat mislukt. Luke wordt gevangen genomen, hun dochter wordt hen afgenomen en June moet als dienstmaagd in het huis van bevelhebber (commandeur) Fred Waterford en zijn vrouw Serena wonen. June krijgt de naam van de echtgenoot van het paar waarbij ze woont: ‘Offred’ (van Fred). Zo zijn er ook handmaids, die Ofwarren, Ofglen, Ofmichael heten. Op die manier wordt de vrouwen duidelijk gemaakt dat ze geen eigen wil of persoonlijkheid meer mogen hebben, maar volledig ondergeschikt zijn aan de man des huizes. Elke maand wanneer de handmaid vruchtbaar is, verkracht de commandeur haar in het bijzijn van zijn echtgenote. Als de handmaid een gezonde baby ter wereld brengt, moet ze het kind gelijk afstaan aan het echtpaar, waar zij woont. Vaak moet de handmaid daarna naar een ander kinderloos echtpaar, waar haar lichaam weer als broedmachine moet dienen.

Wat maakt deze serie zo bijzonder? Het gaat over een huiveringwekkende samenleving, die heel onwaarschijnlijk lijkt, want in deze tijd zouden we dat toch nooit accepteren? Maar via een aantal flashbacks zie je hoe het zo gekomen is. Door de crisis konden bepaalde groepen de macht grijpen en de staat Gilead oprichten. Protesten werden met geweld neergelagen. Ook in deze tijd hoor je wel eens dat de politie meer rechten zou moeten hebben, dat rechters niet streng genoeg zijn of dat vrouwen terug naar het aanrecht moeten. In tijden van crisis zou ook in deze tijd zomaar een ‘sterke leider’ met verkeerde ideeën kunnen opstaan, die veel mensen achter zich aan zou kunnen krijgen. Voor mij maakt dat de serie zo beklemmend, maar ook zo sterk. De donkere monotone kleuren, waarin de serie is gefilmd, maken extra duidelijk dat alle zonlicht, plezier en liefde volledig verdwenen is uit Gilead. Het is geen vrolijke serie, maar het zet aan tot denken en het is erg goed gemaakt. Voor wie een indruk wil krijgen van deze serie, kijk de trailer https://www.youtube.com/watch?v=dVLiDETfx1c

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.