Even bellen met het ziekenhuis!

Om de ontstekingen in mijn lichaam tegen te gaan, gebruik ik Enbrel. Dat is een biological, een geneesmiddel gemaakt van menselijke eiwitten. Ik dien het mezelf 1 x per week toe via een spuit. Omdat ik bijna door mijn spuiten heen was, belde ik het ziekenhuis. Zij maken de spuiten voor mij klaar, die ik een paar dagen later bij de apotheek in het ziekenhuis kan ophalen.

“Goedemorgen, Meander Medisch Centrum”.
“Goedemorgen, met Wilma de Jong. Kunt u mij doorverbinden met de apotheek?”
“Wilt u de transmurale apotheek of de ziekenhuisapotheek?”
Huh? Wat is in godsnaam een transmurale apotheek?
“Ik heb geen idee, mevrouw. Ik wil graag spuiten bestellen in verband met mijn reuma”.
“Ja”, zei de receptioniste, vasthoudend aan haar script, “maar gaat dat altijd via de transmurale apotheek of via de ziekenhuisapotheek?”
Zoek dat lekker zelf uit, dacht ik, maar ik bleef uiteraard netjes.
“Ik weet niet wat het verschil is tussen de transmurale apotheek en de ziekenhuisapotheek, mevrouw”.

De receptioniste begon met een uitleg, maar ze liep daar een beetje in vast en gaf me uiteindelijk een telefoonnummer. Mij doorverbinden, wat de vorige keer wel gebeurde, was voor haar kennelijk een brug te ver. Het nummer dat ik vervolgens belde, bleek niet het goede nummer te zijn. De medewerker die ik aan de telefoon kreeg, was de beroerdste niet en zij noteerde mijn bestelling. Ze gaf me wel een ander telefoonnummer, wat ik de volgende keer zou moeten bellen.

Ik vind het prima dat het Meander ziekenhuis het kennelijk zo georganiseerd heeft, dat er twee soorten apotheken zijn. Maar val mij daar niet mee lastig! Een typisch staaltje van lelijk jargon en interne gerichtheid in plaats van klantgerichtheid.

Op de website van Meander Medisch Centrum staat ‘De Transmurale Apotheek opereert samen met de ziekenhuisapotheek als één organisatie met één gezicht voor alle patiënten in het ziekenhuis, opgenomen of niet.’

Tja, in theorie misschien! Ik heb zin om de volgende keer gewoon weer het centrale telefoonnummer te bellen. En dan geef ik ze een koekje van eigen deeg:
“Goedemorgen, met Wilma de Jong. Spreek ik nu met de transmurale receptie of met de ziekenhuisreceptie?”
Haha, ik verheug me er nu al op.

Reacties zijn gesloten.